ใครหาอนาคต

ห้องสมุดยังร้างว่างเปล่า              ห้องเรียนเงียบเศร้าเหงาหงอย

ห้องทดลองทดลองล่องลอย           ปลดปล่อยความคิดผิดหวังไป

อักขระระทมซมซานหนี              ภาษาไม่มีที่จะปราศรัย

วรรณกรรมกรรมเวรเห็นใจ             วิทยาศาสตร์ที่มิได้พิสูจน์ดู

ตำรับตำราตำมาหนัก                ไม่เคยพักใคร่ครวญทวนสักครู่

ว่าตำรับตำรามากับครู                กลายเป็นความรู้ลักษณะใด

พ่อถามตัวเองเคร่งขรึม               แม่งึมงำงงสงสัย

เลี้ยงผิดพลาดพลั้งมาอย่างไร           ดวงใจพ่อแม่จึงแย่นัก

เด็กชายกลายเป็นนักข่มขืน            เด็กหญิงตบเด็กหญิงอื่นหื่นนัก

แย่งผู้ช่ายกันให้ได้ตบตายชัก           เป็นทักษะหลักหลักนักเรียนไทย

 

ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s